ਬੇਨਾਮ ਰਿਸ਼ਤਾ

ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਿੰਘ ਰਾਠੌਰ*
ਜਗਬੀਰ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਦੀ ਫ਼ਿਰਨੀ ਲੰਘ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਨੂੰ ਵੱਧਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜਿਹੇ ਘਰ ਦੀ ਜਗ•ਾਂ ਤੇ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਕੋਠੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਕਦਮ

ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੀ (ਕਹਾਣੀ)

ਭਿੰਦਰ ਜਲਾਲਾਬਾਦੀ
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਬਾਪ ਬਿਮਾਰ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਨਿੰਦੀ ਸੱਤ ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਬਾਲੜੀ ਸੀ।
ਬਾਪ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਰ

(ਕਹਾਣੀ)- ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦੀ

ਭਿੰਦਰ ਜਲਾਲਾਬਾਦੀ
ਜਦ ਉਸ ਦਾ ਬਾਪ ਬਿਮਾਰ ਹੋਇਆ ਤਾਂ ਨਿੰਦੀ ਸੱਤ ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਬਾਲੜੀ ਸੀ।
ਬਾਪ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਬਾਰੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ

ਵਕੀਲ ਕਲੇਰ
“ ਕਿਵੇਂ ਢਿੱਲਾ ਜਾ ਹੋਇਆ ਬੈਠੈਂ ਸੁੱਖ ਐ ? “ ਗੁਰਬਚਨ ਨੇ ਲੰਚ ਰੂਮ ‘ਚ ਆਕੇ ਗੁਰਪ੍ਰਤਾਪ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਜਿਹਾ ਬੈਠਾ ਵੇਖਕੇ ਆਖਿਆ । ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਫਰਨੀਚਰ ਦੀ ਫੈਕਟਰੀ ‘ਚ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸੀ

ਕਹਾਣੀ - ਲੀਰਾਂ ਵਾਲੀ ਖਿੱਦੋ

ਰਵੀ ਸਚਦੇਵਾ
ਕੰਡਿਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਤਾਰਾ ਦੇ ਲਾਗੇ, ਮੈਲੇ ਕੁਚੇਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ 'ਚ, ਲੀਰੋਂ ਲੀਰ ਹੋਈ ਚੁਨੀ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਲਕਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਲਾਜੋ, ਪੱਬਾ ਦੇ ਭਾਰ ਬੈਠੀ, ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ

ਅਦਾਕਾਰਾ…!

ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਿੰਘ ਰਾਠੌਰ*
ਰਹਿਮਤ ਅਲੀ ਅੱਜ ਆਪਣੀ ਨੇਕੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪਛਤਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਕੋਲ ਕੋਈ ਚਾਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਚਿਆ। ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਤੇ ਆਏ ਮੁੜਕੇ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਦਾ

ਦਰਵੇਸ਼ੀ ਰੂਹ

ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਚਾਹਲ 'ਮਾਧੋ ਝੰਡਾ'
ਉਹ ਪੰਜ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰਿਆਂ ਚੋਂ ਛੋਟੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਪਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਸਦਾ ਹੀ ਇਕੱਲਿਆਂ ਹੀ ਦੇਖਿਆ । ਉਹ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ

ਕਹਾਣੀ- ਜਿਉਂਦੀ ਲਾਸ਼

ਮਤਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਗਰੇਵਾਲ (ਲੰਡਨ)
ਮੋਬਾਈਲ ਨੰ:- 0044 (0)7988911832
ਪੱਛਮ ਦੀ ਵਗਦੀ ਹਵਾ ਨੇ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪ੍ਰੀਵਾਰ ਨੂੰ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਝੁਲਸ ਕੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਸਗੋਂ ਤਬਾਹ ਕਰਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਹਰ ਰੋਜ ਸ਼ਿੰਦਾ ਆਪਣੇ ਬਾਪੂ ਨਾਲ ਇਹੀ ਮੱਥਾ ਲਾਈ ਰੱਖਦਾ ਕਿ "ਇਸ ਦੋ

ਕਹਾਣੀ- ਅੰਨ੍ਹਾ ਬੋਲਾ ਰੱਬ

ਭਿੰਦਰ ਜਲਾਲਾਬਾਦੀ
ਹਰਬੰਸ ਕੌਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ ਸਨ।
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਖ ਨੂੰ ਭਾਗ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਾ ਹੋਈ!

ਕਹਾਣੀ- ਅੰਨ੍ਹਾ ਬੋਲਾ ਰੱਬ

ਭਿੰਦਰ ਜਲਾਲਾਬਾਦੀ
ਹਰਬੰਸ ਕੌਰ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ ਸਨ।
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਕੁੱਖ ਨੂੰ ਭਾਗ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਨਾ ਹੋਈ! ਇਸ ਗੱਲ ਬਾਰੇ ਸੋਚ-ਸੋਚ ਕੇ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਜਾੜ, ਰੋਹੀ ਬੀਆਬਾਨ ਵਿਚ ਭਟਕਦਾ ਰਹਿੰਦਾ।

'ਅਰਦਾਸ'

ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਕੰਡਾ (ਡਾ.)
ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਮਾੜੀ ਜਿਹੀ ਕਿਣਮਿਣ ਹੋਈ। ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਅੱਜ ਸਕੂਲ ਨਾ ਜਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਅੱਜ ਸਕੂਲ 'ਚ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਸੀ। ਪਰ ਫੇਰ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਬਾਪੂ ਗਾਲ਼ਾਂ ਕੱਢੂ। ਘਰ ਤੋਂ ਥੋੜੀ ਦੂਰ

ਉਡੀਕ

ਮਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਬਿਲਾਸਪੁਰ
ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਅਸੀਂ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਤੰਬੂ ਸਾਹਿਬ ਤੋਂ ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਜਾਣ ਲਈ ਨਨਕਾਣਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿਚਲੀ ਮੁੱਖ ਸੜਕ ਉਪਰ

ਕੰਡੇ ਦਾ ਕੰਡਾ

ਡਾ.ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਕੰਡਾ
ਸੁਨੇਹਾ
ਮੈਂ ਹੀ ਨਹੀਂ ਤੂੰ ਵੀ,ਅਸੀਂ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ, ਆਪਾਂ ਸਾਰੇ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਾਂ । ਮੈਂ ਵੀ ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਸਵੇਰੇ ਸੈਰ ਦੇ

ਕਹਾਣੀ 'ਤੱਤਾ'....ਦੂਜਾ ਭਾਗ...(ਜੁਬੈਦਾਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ)

ਡਾ: ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਔਜਲਾ
ਟਰੌਂਟੋ: 416 - 885 - 1490
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸੱਤ ਦਹਾਕੇ ਬਿਤਾ ਚੁੱਕਾਂ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪੱਛਮੀ ਪੰਜਾਬ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਤੋਂ ਉੱਜੜ ਪੁੱਜੜ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੰਜਾਬ (ਭਾਰਤ) 'ਚ ਆਇਆਂ ਸਾਂ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਮਸਾਂ ਸੱਤ ਕੁ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।

ਕਹਾਣੀ -ਤੱਤਾ

(ਡਾ: ਤਰਲੋਚਨ ਸਿੰਘ ਔਜਲਾ)
(ਟੋਰੌਂਟੋ: 416-885-1490)
ਜਦੋਂ ਦਾ ਲਹਿੰਦੇ ਪੰਜਾਬ (ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਤੋਂ ਉੱਜੜ ਪੁੱਜੜ ਕੇ ਚੜ੍ਹਦੇ ਪੰਜਾਬ (ਭਾਰਤ) 'ਚ ਆਇਆ ਸਾਂ, ਦਿਲ 'ਚ ਇੱਕ ਤਮੰਨਾ ਸੀ, ਤਾਂਘ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਕਦੋਂ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਆਪਣੀ ਜਨਮ

ਕੰਡੇ ਦਾ ਕੰਡਾ -ਭਾਰਤ

ਅਮਰੀਕ ਸਿੰਘ ਕੰਡਾ (ਡਾ.)
"ਵੱਡੇ ਪਾਪਾ ਕੋਈ ਵਧੀਆ ਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉ ।"ਪੋਤੇ ਨੇ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਾਂਗ ਦਾਦੇ ਨੂੰ ਕਿਹਾ
"ਪੁੱਤ ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਕਹਾਣੀ

ਨਾਨੀ

ਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਚਾਹਲ 'ਮਾਧੋ ਝੰਡਾ'
ਮੈਂ ਉਦੋਂ ਅਜੇ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਸਾਂ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਸੋ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਅਕਸਰ ਮੇਰੀ ਨਾਨੀ ਆ ਜਾ ਜਾਇਆ ਕਰਦੀ ਸੀ ਰਹਿਣ ਲਈ । ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ

ਕਹਾਣੀ-ਬੈਕ ਰੂਮ

(ਡਾਕਟਰ ਸਾਥੀ ਲੁਧਿਆਣਵੀ)
ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਪੰਜਾਬੀ ਮੁੰਡੇ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਇਸ ਦੇਸ ਵਿਚ ਇੱਲੀਗਲ ਇੱਮੀਗਰਾਂਟਸ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਾਰਡਨ ਵਿਚ ਬਣੇ ਹੋਏ ਪਿਛਲੇ ਰੂਮ ਵਿਚ ਕਿਰਾਏਦਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ ਸਨ, ਘਰ ਵਿਚ ਇਕ

ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ-ਫ਼ਰਕ

ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਪ੍ਰੀਤ
ਦੇਵੀਦਾਸ ਹੱਥਵਿੱਚ ਬੈਗ ਫੜੀ ਸੜਕ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਕਿਨਾਰੇ ਹਸਪਤਾਲ ਵੱਲ ਜਾਈ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਥੋੜ੍ਹਾਅੱਗੇ ਭੀੜ ਵੇਖ ਕਾਹਲੀ ਕਾਹਲੀ ਕਦਮ ਪੁਟਦਾ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ,ਇੱਕ ਬੱਸ ਵਾਲਾ ਦੋ ਨਿੱਕੇ ਨਿੱਕੇ

ਕਹਾਣੀ- ਕੱਫ਼ਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ

ਭਿੰਦਰ ਜਲਾਲਾਬਾਦੀ
"ਜੱਥੇਦਾਰ ਪੂਰਾ ਹੋ ਗਿਆ..!" ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਾਰੇ ਇਲਾਕੇ ਵਾਂਗ ਇਹ ਗੱਲ ਧੂੰਏਂ ਵਾਂਗ 'ਰੋਲ' ਹੋ ਗਈ। ਜੱਥੇਦਾਰ ਸਾਧੂ ਸਿੰਘ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਹੀ ਮਾਣ